Opis
Al Seef to nadwodny deptak o długości 1,8 kilometra wzdłuż brzegu Zatoki Dubajskiej, w dzielnicy Al Fahidi w Dubaju. Wieże wiatrowe, wąskie uliczki i postarzone mury sprawiają, że wygląda jak kawałek dawnego Dubaju. Choć ukończono go w 2017 roku.
To przyjemne miejsce na spacer nad wodą i dobry początek poznawania Zatoki.
Deweloper, firma Meraas, podzielił go na dwie części. Jedna jest nowoczesna, z budynkami przypominającymi piętrzące się kontenery. Druga, z surowo ciosanymi fasadami, wąskimi zaułkami i wieżami wiatrowymi, naśladuje stare domy Bur Dubai i nadaje dzielnicy nostalgiczny nastrój.
Za deptakiem leży woda, która zbudowała miasto. Zatoka Dubajska to naturalna słonowodna odnoga Zatoki Perskiej, długa na około 14 kilometrów, była jedynym portem Dubaju. Przypływały tu dau z tak odległych miejsc jak Indie i Afryka Wschodnia, a miasto bogaciło się na handlu, rybołówstwie i poławianiu pereł.
Perły skończyły się w latach 30., gdy perły hodowlane zrujnowały ten interes. Zatoka trwała dalej, a dziś abry, tradycyjne wodne taksówki, wciąż wożą pasażerów między Bur Dubai a Deirą.
To łatwy sposób, by zobaczyć oba brzegi z wody. Z biegiem dziesięcioleci Zatokę pogłębiano i poszerzano dla większych statków, a w 1963 roku most Al Maktoum jako pierwszy połączył oba brzegi.
Nie wszystkim dzielnica się podoba. Profesor z American University of Ras Al Khaimah nazwał ją historycznie nieścisłym rozszerzeniem pobliskiej Al Fahidi Historical Neighbourhood, a nawet „fałszerstwem historycznym”, z powodu sztucznie postarzanych materiałów. Urbanista z Sorbony w Abu Zabi skrytykował ją jako nieautentyczną wersję tradycyjnej architektury.
Prawdziwą rzecz, starą dzielnicę z wąskimi zaułkami, znajdziesz tuż obok, w krótkim spacerze. Oceń na własną rękę, może od stolika przy wodzie, patrząc, jak przepływają abry.
To przyjemne miejsce na spacer nad wodą i dobry początek poznawania Zatoki.
Deweloper, firma Meraas, podzielił go na dwie części. Jedna jest nowoczesna, z budynkami przypominającymi piętrzące się kontenery. Druga, z surowo ciosanymi fasadami, wąskimi zaułkami i wieżami wiatrowymi, naśladuje stare domy Bur Dubai i nadaje dzielnicy nostalgiczny nastrój.
Za deptakiem leży woda, która zbudowała miasto. Zatoka Dubajska to naturalna słonowodna odnoga Zatoki Perskiej, długa na około 14 kilometrów, była jedynym portem Dubaju. Przypływały tu dau z tak odległych miejsc jak Indie i Afryka Wschodnia, a miasto bogaciło się na handlu, rybołówstwie i poławianiu pereł.
Perły skończyły się w latach 30., gdy perły hodowlane zrujnowały ten interes. Zatoka trwała dalej, a dziś abry, tradycyjne wodne taksówki, wciąż wożą pasażerów między Bur Dubai a Deirą.
To łatwy sposób, by zobaczyć oba brzegi z wody. Z biegiem dziesięcioleci Zatokę pogłębiano i poszerzano dla większych statków, a w 1963 roku most Al Maktoum jako pierwszy połączył oba brzegi.
Nie wszystkim dzielnica się podoba. Profesor z American University of Ras Al Khaimah nazwał ją historycznie nieścisłym rozszerzeniem pobliskiej Al Fahidi Historical Neighbourhood, a nawet „fałszerstwem historycznym”, z powodu sztucznie postarzanych materiałów. Urbanista z Sorbony w Abu Zabi skrytykował ją jako nieautentyczną wersję tradycyjnej architektury.
Prawdziwą rzecz, starą dzielnicę z wąskimi zaułkami, znajdziesz tuż obok, w krótkim spacerze. Oceń na własną rękę, może od stolika przy wodzie, patrząc, jak przepływają abry.