Opis
Saruq Al Hadid Archaeology Museum w Al Shindagha prezentuje znaleziska ze stanowiska metalurgicznego z epoki żelaza na pustyni, archeologicznej zagadki, którą władca Dubaju wypatrzył z pokładu helikoptera. To małe muzeum, mieszczące się w tradycyjnym domu z wieżą wiatrową.
W 2002 roku szejk Mohammed bin Rashid Al Maktoum przelatywał nad pustynią, gdy zauważył dziwne wydmy i dużą czarną plamę na piasku. Był to żużel, odpady dawnego wytopu, pokrywający około 1,5 hektara, który doprowadził do odkrycia Saruq Al Hadid.
Ludzie pracowali tu przez stulecia, od około 2600 roku p.n.e. do epoki żelaza, ze szczytem około 1100–600 roku p.n.e. Z piasku wydobyto ponad 12 000 przedmiotów: miecze, topory, sztylety, groty strzał, biżuterię, koraliki i ceramikę.
Stanowisko to zagadka. Leży około 40 kilometrów w głąb lądu, daleko od wody, opału i rudy, trzech rzeczy potrzebnych do wytopu. Po co obrabiać metal właśnie tu? Być może z powodów religijnych: brązowe węże i ceramika zdobiona wężami wskazują na kult.
Znaleziska pokazano w barjeel, domu z wieżą wiatrową zbudowanym w 1928 roku dla szejka Jumy bin Maktouma Al Maktouma. Nie przegap zdobionego złotego pierścienia, który zainspirował logo Expo 2020, oraz modeli węży z brązu.
Po pierwszych odkryciach nastąpiło pięć sezonów wykopalisk, a później na stanowisku pracowały zespoły z Australii, Hiszpanii, Niemiec i Polski. Zespół polski znalazł paski miedzi i złota, a także półprodukty, w większości wykonane na miejscu.
Wiele innych przedmiotów sprowadzono z różnych części świata, co dowodzi, że ten odległy warsztat był związany z szerokimi sieciami handlowymi. W 2024 roku ogłoszono obrazowanie satelitarne, które ma pomóc w odnalezieniu kolejnych budowli i grobowców.
Samo stanowisko leży dziś w granicach Al Marmoom Desert Conservation Reserve, a ta historia łączy dzisiejsze miasto handlu z ośrodkiem produkcji i handlu liczącym tysiące lat.
W 2002 roku szejk Mohammed bin Rashid Al Maktoum przelatywał nad pustynią, gdy zauważył dziwne wydmy i dużą czarną plamę na piasku. Był to żużel, odpady dawnego wytopu, pokrywający około 1,5 hektara, który doprowadził do odkrycia Saruq Al Hadid.
Ludzie pracowali tu przez stulecia, od około 2600 roku p.n.e. do epoki żelaza, ze szczytem około 1100–600 roku p.n.e. Z piasku wydobyto ponad 12 000 przedmiotów: miecze, topory, sztylety, groty strzał, biżuterię, koraliki i ceramikę.
Stanowisko to zagadka. Leży około 40 kilometrów w głąb lądu, daleko od wody, opału i rudy, trzech rzeczy potrzebnych do wytopu. Po co obrabiać metal właśnie tu? Być może z powodów religijnych: brązowe węże i ceramika zdobiona wężami wskazują na kult.
Znaleziska pokazano w barjeel, domu z wieżą wiatrową zbudowanym w 1928 roku dla szejka Jumy bin Maktouma Al Maktouma. Nie przegap zdobionego złotego pierścienia, który zainspirował logo Expo 2020, oraz modeli węży z brązu.
Po pierwszych odkryciach nastąpiło pięć sezonów wykopalisk, a później na stanowisku pracowały zespoły z Australii, Hiszpanii, Niemiec i Polski. Zespół polski znalazł paski miedzi i złota, a także półprodukty, w większości wykonane na miejscu.
Wiele innych przedmiotów sprowadzono z różnych części świata, co dowodzi, że ten odległy warsztat był związany z szerokimi sieciami handlowymi. W 2024 roku ogłoszono obrazowanie satelitarne, które ma pomóc w odnalezieniu kolejnych budowli i grobowców.
Samo stanowisko leży dziś w granicach Al Marmoom Desert Conservation Reserve, a ta historia łączy dzisiejsze miasto handlu z ośrodkiem produkcji i handlu liczącym tysiące lat.