Opis
The World to archipelag około 300 małych sztucznych wysp u wybrzeży Dubaju, ułożonych w kształt mapy świata na Zatoce Perskiej. Z góry, z samolotu albo helikoptera, naprawdę wygląda jak mapa, z kontynentami zbudowanymi z piaszczystych wysp.
Wyspy powstały głównie z piasku wydobytego z płytkich wód przybrzeżnych Dubaju: 321 milionów metrów sześciennych piasku i 386 milionów ton skał. Obszar ma 6 na 9 kilometrów i jest zamknięty owalnym falochronem. Każda wyspa ma od 1,4 do 4,2 hektara, a między nimi jest około 100 metrów wody.
Są pogrupowane w siedem zestawów, odpowiadających kontynentom, a każda wyspa nosi nazwę kraju, zabytku lub regionu: Francja, Kalifornia, Rio de Janeiro, Mount Everest, Australia, Nowy Jork, Indie, Petersburg. Cała stworzona linia brzegowa liczy około 232 kilometry.
Projekt ujawniono w maju 2003 roku, a przedstawił go deweloper, Nakheel; pogłębianie rozpoczęło się cztery miesiące później. Zbudowały go holenderskie firmy Van Oord i Boskalis, które stworzyły też Palm Jumeirah. Do 2008 roku sprzedano 60% wysp. Potem nadszedł kryzys finansowy.
Po 2008 roku prace stanęły. Pojawiały się doniesienia o erozji i zamulających się kanałach, a Nakheel zaprzeczał, jakoby wyspy tonęły. Przez lata było tu niewiele więcej niż dom pokazowy, a w 2012 roku wyspa Lebanon, na której odbywały się imprezy i spotkania firmowe, była jedyną wykorzystywaną komercyjnie.
Plany pojawiały się i znikały: irlandzki kurort z kopią Grobli Olbrzyma, wyspy o tematyce mody. Najśmielszy jest Heart of Europe Josefa Kleindiensta: siedem wysp w europejskiej części, planowanych jako wyspiarski kurort ze śniegiem pod gołym niebem i sklepami przyjmującymi tylko euro.
Najbardziej uderzającym pomysłem jest Raining Street, ulica, która miała wytwarzać sztuczny deszcz za każdym razem, gdy temperatura przekroczy 27 stopni, aby naśladować klimat południowej Europy. Pierwszy hotel projektu, Cote d'Azur Monaco, otwarto w 2022 roku.
The World nie jest miejscem do zwiedzania w klasycznym sensie: to ogromny projekt, który najlepiej oglądać z powietrza.
Wyspy powstały głównie z piasku wydobytego z płytkich wód przybrzeżnych Dubaju: 321 milionów metrów sześciennych piasku i 386 milionów ton skał. Obszar ma 6 na 9 kilometrów i jest zamknięty owalnym falochronem. Każda wyspa ma od 1,4 do 4,2 hektara, a między nimi jest około 100 metrów wody.
Są pogrupowane w siedem zestawów, odpowiadających kontynentom, a każda wyspa nosi nazwę kraju, zabytku lub regionu: Francja, Kalifornia, Rio de Janeiro, Mount Everest, Australia, Nowy Jork, Indie, Petersburg. Cała stworzona linia brzegowa liczy około 232 kilometry.
Projekt ujawniono w maju 2003 roku, a przedstawił go deweloper, Nakheel; pogłębianie rozpoczęło się cztery miesiące później. Zbudowały go holenderskie firmy Van Oord i Boskalis, które stworzyły też Palm Jumeirah. Do 2008 roku sprzedano 60% wysp. Potem nadszedł kryzys finansowy.
Po 2008 roku prace stanęły. Pojawiały się doniesienia o erozji i zamulających się kanałach, a Nakheel zaprzeczał, jakoby wyspy tonęły. Przez lata było tu niewiele więcej niż dom pokazowy, a w 2012 roku wyspa Lebanon, na której odbywały się imprezy i spotkania firmowe, była jedyną wykorzystywaną komercyjnie.
Plany pojawiały się i znikały: irlandzki kurort z kopią Grobli Olbrzyma, wyspy o tematyce mody. Najśmielszy jest Heart of Europe Josefa Kleindiensta: siedem wysp w europejskiej części, planowanych jako wyspiarski kurort ze śniegiem pod gołym niebem i sklepami przyjmującymi tylko euro.
Najbardziej uderzającym pomysłem jest Raining Street, ulica, która miała wytwarzać sztuczny deszcz za każdym razem, gdy temperatura przekroczy 27 stopni, aby naśladować klimat południowej Europy. Pierwszy hotel projektu, Cote d'Azur Monaco, otwarto w 2022 roku.
The World nie jest miejscem do zwiedzania w klasycznym sensie: to ogromny projekt, który najlepiej oglądać z powietrza.